همانطور که از آدرس این پست و شماره آن مشخص است, متاسفانه یکبار همه مطالب این وبلاگ را حذف کرده اند و بیش از هفت سال سابقه فعالیت این وبلاگ که دغدغه اصلی آن در عرصه فرهنگ و اجتماع بود با فشردن یک دکمه به باد و هوا تبدیل شده است.
حالا چرا؟ و به چه دلیل؟ نمی دانم. فقط می دانم که هدف اصلی بنده در اینجا جامعه و معضلات اجتماعی و همچنین منافع و مصالح نظام و نیز بیان مطالب جالب و مفید برای همگان بود و این وبلاگ کاری به سیاست و غیره نداشت تا اینکه خبر غیر قابل باور رد صلاحیت آقای هاشمی رفسنجانی در انتخابات ریاست جمهوری جامعه را در بهت و یک شوک بزرگ فرو برد و تک تک افراد را متاثر کرد بنابراین تحت تاثیر این فضا و فضای انتخابات فقط به انعکاس چندین خبر و نامه پرداختیم که از سوی بزرگان و خواص جامعه در واکنش به رد صلاحیت جناب آقای هاشمی رفسنجانی مطرح شده بود و در سایت ها و منابع معتبر آمده بود که از جمله آن نامه آیت الله حائری شیرازی به رهبر انقلاب , نامه علی مطهری به رهبری , نامه درخواست دختر امام به رهبر و نامه سید حسن خمینی نوه امام به هاشمی رفسنجانی بود. همین انعکاس چند خبر همانا و حذف شدن همه مطالب این وبلاگ و تمام پست های آن همانا ! بنحوی که شما امروز می بینید که این وبلاگ مانند یک وبلاگ جدید که تازه ایجاد شده باشد پست شماره یک این وبلاگ همین است!!
حالا با این وضعیت دیگر چطور می توان به فضای میزبانی وب ها و وبلاگ های ایرانی و فارسی زبان رو آورد و بدان اعتماد کرد؟ واقعا نمی دانم. فقط می دانم که با گرفتن قلم و شکستن آن , نه تنها اندیشه ای نمی میرد بلکه به لطف خدا هزاران اندیشه و قلم از آن می روید.
امیدوارم اندیشمندان , صاحب نظران , اساتید و دانشجویان , حوزویان و روحانیون و همه مسئولین مربوطه و همچنین اصناف و اقشار جامعه که این مطلب و پست را می خوانند در این اقدام وقیحانه و خلاف اخلاق و آزادی بیان کمی تامل نمایند. که ما به کجا می رویم؟ آیا اعمال و رفتار ما با قانون اساسی خودمان منطبق است؟ آیا راه حل اصلی حذف است؟ و مسائل را اینطور باید حل کرد؟